اساس کار تربیت فرزند

[در احادیث اهل بیت (ع)]
تأکید شده است بر عدالت بین فرزندان (۱): در محبت، در لطف و توجه، حتی در بوسیدن آنها و نیز در عطا و بخشش به آنها. (۲)

تأکید شده است بر لبخند زدن به چهره فرزند؛ پس مسأله «محبت به فرزند» اساس کار تربیت فرزند است (۳) و اگر فرزندان متعددند عدالت در آن «مسأله دوم» است.

اما در همین محبت نیز باید اعتدال داشت و بیش از حد لایق نباید باشد که باز مایه فساد خواهد بود. (۴)

پ.ن:
۱) رسول خدا (ص): «اِنَّ اللهَ تَعالی یُحِبُّ اَن تَعدِلوا بَینَ اَولادَکُم حَتی فی القُبُل»

۲) رسول خدا (ص): «اِعدِلوا بَینَ اَولادَکُم بِالحُبِّ کَما تُحِبّونَ اَن یَعدِلوا بَینَکُم فِی البِرِّ وَ اللُّطفِ»

۳) حضرت علی (ع): «رَحِمَ اللهُ عَبداً اَعانَ وَلَدَهُ عَلی بِرِّه بِالاِحسانِ اِلَیه، التَّأَلُّفِ له و تَعلیمَه و تَأدیبَه»

۴) امام بباقر (ع): «شَرُّ الآباءِ مَن دَعاهُ البِرُّ اِلی الاِفراطِ»

(گامی در مسیر تربیت اسلامی، ج۳؛ دکتر رجبعلی مظلومی)

مطالب مشابه