ورودی مدرسه

در معماری مدرسه، ورودی اصلی، عنصری بسیار مهم به شمار می‌رود که در درجه اول باید دارای فضایی دوستانه، باصفا و دلپذیر و نه اداری، خشک و دفع‌کننده باشد.
این جنبه‌ی خوشایند بودن و پذیرندگی ورودی باید با احساس امنیت توأم باشد و بین فضای عمومی و وجه دانش‌آموزی آن نوعی تفکیک ایجاد شود.

عنصر نمادین در ورودی

برای این که ورودی مدرسه دلپذیر و دعوت‌کننده به خود باشد، باید واجد نشانه یا نمادی خاص باشد؛ به طوری که این نماد، خود به خود توضیح دهد که ویژگی این مدرسه چیست.
این عنصر نمادین در ورودی، می‌تواند از «نشانه‌های محلی» مدرسه باشد. [ذر مطلب هفته آینده بیشتر توضیح داده خواهد شد.]

ورودی سرپوشیده

ورودی مسقف، چه به صورت ساختاری ساده و سایه‌بانی، چه سقفی پیش‌آمده، امری حائز اهمیت است. پدران و مادران غالباً همراه با فرزندان کوچک و حتی شیرخوار یا با در دست داشتن بار و وسایل به مدرسه می‌رسند؛ از این رو اگر با یک فضای سرپوشیده‌ی میانی بین خیابان و مدرسه که سرپناه داشته باشد، مواجه شوند، بیشتر لذت می‌برند و احساس آرامش می‌کنند.
ورودی مسقف ممکن است حتی دارای فضایی برای توقف خودرو و اتوبوس برای پیاده کردن دانش‌آموزان و یا ایستادن افراد به هنگام باران‌های تند باشد.
یک ورودی سرپوشیده فرصت‌های بیشتری را برای ایجاد روابط گرم و صمیمانه و حالتی شادمانه برای کل مدرسه فراهم می‌آورد.

photo_2016-04-14_15-47-41

ورودی دلپذیر مدرسه ابتدایی Metsola فنلاند

(برگرفته از کتاب «زبان طراحی مدرسه»، Prakash Nair و Randall Fielding، ترجمه ثمانه ایروانی)

مطالب مشابه